دغدغه،نگرانی...

این روزها از فکر کردن به این قطار بد ترکیب آشفته می شوم:

سیاست های غلط اقتصادی / گرانی بی ضابطه / تورم و فشار بر قشر کم درآمد / بیکاری / افزایش بزه و بزهکار / مردمی محتاج نان و ترحم / کک آنها که حقوقشان خیلی زیاد است از سر همه مردم! نمی گزد / افزایش طلاق / کاهش ازدواج / گرانی / گرانی / گرانی...

پ.ن: بیشتر بخوانید از : مقاله مهدی تقوی در آرمان / مقاله امان الله قرایی مقدم در شرق

                                      هر دو در تاریخ چهارشنبه سیزده اردیبهشت نودویک

پ.ن2: به وبلاگ سوسنستان که در پیوندهاست سری بزنید...

پ.ن3: من به شخصه نمیخرم اینقدر گران...

باید باشد.

برای اینکه اتفاقات عید را کنار بگذارم و ادامه دهم،حتمن باید راهی باشد...

برای اینکه از افکار مزاحم هم خلاص شوم_جوری که اصلن نادید بگیرمشان_ هم باید راهی...

برای اینکه امسال به اهدافم برسم و "مرداب" نشوم هم باید باشد...

بهتر است کمی بجنبم وقت همیشه تنگ است برای آنانکه در ذهن رویا دارند.

پ.ن: ابی میخونه:برای لمس تن عشق،کسی باید باشه باید...

پ.ن2: و دختری گفت: پیشونی منو کجا میشونی؟...

پ.ن3: بهار سال بعد کجای قصر رویاهایم ایستاده ام یعنی؟

پ.ن4: روزهاتان بارانی.

گلٍ انار

و همچنان باد می آید...

و چشم های تو مست گلٍ انار است

امان از پائیز

و میوه های پائیزیش.

پ.ن: بهار را دیدن زور نیست...

پ.ن: نمی بینم.همین.

تلخ،شیرین

زندگی که تلخ باشه با صدتا بچه هم شیرین نمیشه.

این واقعیت وحشتناکیه که اگه آدما میفهمیدنش و خودخواه نبودن الان خیلیا نیاز نبود باشن وسگ دو بزنن و...

آخه مادر من پدر من چرا؟

پ. ن:  جام می و خون دل هر یک به کسی دادند

                                            در دایره قسمت اوضاع چنین باشد                        (حضرت حافظ)

یک دوست

چند روزه خبری از "بوی گندم" نیست.تو وب نمیشه پیداش کرد.

اینجور نبودنا از سردار بعیده.نگرانم.

امیدوارم بزودی خبری ازش بهمون برسه.

"بر نا رفیقان شرم باد"

کجایی رفیق؟

خود راه بگویدت که چون باید رفت...

۱. بعضی وقتا آدم میدوه

۲. بعضی وقتا آدم راه میره

۳. بعضی وقتا (بعضی آدما) پاهاشون رو زمین کشیده میشه.یعنی انگار کش میان ولی دلشون نمیخواد برن...

 

من دارم  کشیده میشم رو این زمین.که سیاره ماست. و عین ماستِ وارفته اس.

 

 

 

پ.ن: رفیقای عزیزی این مدت اومدن وحالی پرسیدن وگفتن چرا نمی نویسم.در رکودم و حیران.

        اما ممنونم از چک معرفت که انصافا نقدش کردید...

پ.ن۲: راستی: زمستان است...

شناسنامه

باطل شود شناسنامه ام ایکاش

 در این آشفته بازار

ماندن را

نمیخواهم.

عجب گرفتاری شدیم ها!...

پ.ن: یا بفرما به سرایم با بفرما به سرآیم

                                               غرضم وصل تو باشد چه بیایی چه بیایم

زنده رود

خبر: زنده رود -که مرده بود وخشک شده بود وفسرده بود-

                                                                                                                       زنده شد.

شادی بی حد مردم از این واقعه در دو روز اخیر زیبا و دیدنی بود.

کاشکی شادی های این مردم کمی بیشتر.

مردم خوشبخت!.

پ.ن: من همین تو را بس برای شکرگزاری.که هستی.عجیب هم.

آشنای خونی

نمی دانم آیا اینهمه که از آشنایانم خنجر خورده ام از غریبه ها خورده ام؟!

فکر نمی کنم اینطور باشد

بقول نادر ابراهیمی:"ترس سوغات آشنایی هاست .ما هرگز از آدمهایی که نمی شناسیم نمی ترسیدیم".

 

خدایا عاقبت بخیرم کن

خدایا دشمن شادم نکن

خدایا یاری ام کن تا در این زندگی جدید پا بگیرم وبه جایی نرسم که از مرگ بدترم باشد.به خواری.به ضعف...

خدایا سامان زندگی بی سامانم تو بده

خدایا خدای کشتی ام باش که ناخدا نخواهم

خدایا تلاشم را میبینی.برکتش بده.

زمینخوردگی را مخواه برایم.

یاری ام کن اینجا که بی یارم وطاعنان لگام گسیخته اند

خدای من.

 

اینجا

تاریک/روشن

دستهایت/دستهایم میلرزد

نگران دستهایم هستی

دلم اما غوغاست

ناتوان نبودی اگر میدانستی

چقدر میخواهمت

هر چند که ممنوع است ونمیگوئیم اما:

دوستت دارم...

باید می فهمیدی.